شما اینجا هستید: Homeیادداشتتمدید قانون داماتو و برجام

تمدید قانون داماتو و برجام

سیده مسعوده میرمسعودی: سردبیر و عضو هیئت تحریریه

 

تمدید طرح داماتو توسط سنای آمریکا آن هم با رای حداکثری، تصمیم گیران و طراحان برجام را دچار نگرانی  کرده است و  از طرف دیگر  روزهای آخر دولت اوباما است و تقریبا یک ماه دیگر دولت جدید آمریکا شروع به کار می کند که در تمام مدت در تبلیغات خود برخورد شدید با برجام را گوشزد می کرد حال با این تفاسیر در این تحلیل بدنبال این سوال هستیم که :
تمدید ده ساله تحریم های ایالات متحده آمریکا (داماتو )،چه تاثیری بر سرنوشت برجام خواهد گذاشت ؟
تمدید مجدد تحریم های داماتو توسط مجلس سنا در روز های اخیر موجی از نگرانی  را در مورد سرنوشت  توافق  برجام  در پی داشت . در پاسخ به اثرات این حرکت در سرنوشت برجام ،باید نخست به این موضوع توجه کرد که سطح تعاملات در این دو مصوبه اساسا متفاوت بوده و لذا هر یک از این دو می توانند تاثیرات خاص خود را در مناسبات بین المللی داشته باشند . تحریم داماتو یک قانون داخلی ایالات متحده آمریکاست که  با تایید مجلس سنای این کشور علیه دو کشور ایران ولیبی  در۱۹۹۶ به مرحله اجرا در آمده و اتفاقا این تحریم ها در مواردی با  موضوعاتی مربوط می شود که با برجام مشترک است . در عوض برجام یک قرار داد (contract) می باشد که  می تواند معادل treaty  و یا convention   و حتی Agreement  نامیده شود . برجام از نوع قراردادهای بین دول می باشد که تابع حقوق بین الملل است و نحوه اجرای این دو کاملا متفاوت است ولی از آنجا که  پروسه راست آزمایی از طرف غربی و اعتماد از طرف ایرانی در برنامه اقدام جامع مشترک (برجام) در حال جاری شدن بود تمدید این قانون باعث سست شدن  رابطه و واکنش طرف ایرانی را در پی داشت.بنظر عاملی که باعث رای حداکثری مجلس سنای آمریکا برای تمدید این قانون گردید اقدامات گسترده ایران در مسائل خاورمیانه است ، ترجیحا سوریه و عراق است که نقش ایران را در منطقه پررنگ کرده است و مهم تر از این نزدیک شدن اهداف روسیه و ایران در این منطقه است وشاید نیت  طرف آمریکایی از داماتو به عنوان فشار در سیاست های اخیر ایران است .بهرحال    داماتو می تواند  پاشنه آشیل  در مراحل اجرایی برجام باشد.   عمر دولت اوباما تا  مرحله اجرا ی توافق نامه کفاف نمی کند  وبه زمان روی کار آمدن ترامپ کشیده خواهد شد، ترامپ که رفتارهایش در بیشتر موارد غیر قابل پیش بینی است  معادلات را به سمتی می برد که لزوم اتخاد استراتژی درستی  در طرف ایرانی با یک دست شدن  حمایت از اجرای برجام را می طلبد تا با عبور از این  مسئله به عنوان عامل تنش  بتوان  دولت را در عملیاتی کردن این پروژه یاری نمود .طرف ایرانی باید بداند که این قرارداد  یک قرار داد بین المللی بوده  و ایجاد اعتماد درهمه طرفین برجام  برای اجرای آن لازم است . از طرف دیگر  ثبات قدمی طرف ایرانی و اعتماد سازی با  دولت جدید آمریکا، این کشور را وادار به مشارکت فعالانه در فضای  برجام می نماید و  به ایران فرصت می دهد تا ارتباطات اقتصادی خود را با همه کشورها محکم کند .شاید فرصتی که  هم اکنون در نشست اخیر اوپک برای ایران  پیش آمده طلایی باشد و بایسته است تا ایران  از این فرصت ،  شرایط مناسبی را درجهت بهره برداری در زیر ساخت های اقتصادی،  صنعتی و کشاورزی فراهم نماید.

 

تحریریه مجله ایرانی روابط بین الملل