دکتر امیر هوشنگ میرکوشش
مدیر مسئول مجله ایرانی روابط بین الملل
در روزگاری که نظم بینالملل درگیر بیثباتی عمیق، شکاف در نهادهای حقوقی و افزایش تنشهای منطقهای است، حملات اسرائیل با پشتیبانی آشکار آمریکا علیه ایران، نه تنها ناقض حقوق بینالملل و منشور ملل متحد است، بلکه تهدیدی برای صلح و امنیت جهانی نیز به شمار میرود. این تجاوزات که در قالب ترورهای هدفمند دانشمندان , و فرماندهان نظامی ، بمبارانهای مکرر و حملات سایبری جلوهگر شدند، آشکارا نشاندهنده جنون استراتژیک تلآویو و واشنگتن برای تغییر توازن قدرت در منطقه به سود رژیم اسرائیل است.
اسرائیل با جنایات در فلسطین، لبنان، سوریه و ایران، سابقهای طولانی در نقض موازین حقوق بشر دارد. دولتهایی که خود را حافظ "نظم جهانی" میخوانند، سکوت کردهاند یا در بهترین حالت، تنها به «ابراز نگرانی» بسنده میکنند. ترامپ، با مواضع افراطیاش، صراحتاً از اقدامات اسرائیل حمایت کرده و زمینهی مشروعیتبخشی به جنگطلبی این رژیم را فراهم آورده است. او بارها در سخنرانیهایش ایران را تهدید به "اقدام نظامی قاطع" کرد و در پی آن حملات به فردو، نظنز و اصفهان را انجام داد که نشانه ای از سیاست خارجی بیقانون و آشوبطلبانهی دولت آمریکا است .
از سوی دیگر، رفتار منفعلانه روسیه و چین بهعنوان دو کشوری که ایران سالها به آنان دل بسته بود ، نشان میدهد که در لحظات حساس، این قدرتها بیشتر به منافع خود میاندیشند تا تعهدات استراتژیک یا اصول عدالت. اظهارات تحقیرآمیز دوگین تئوریسین کرملین مبنی بر اینکه "جنگ اسرائیل علیه ایران جنگ مذهبی میان شیعه و یهود است و ربطی به روسیه ندارد"، نشان داد که مسکو در بازی بزرگ ژئوپلیتیکی، آماده است ایران را به سادگی در برابر اسرائیل قربانی کند. چین نیز با وجود روابط اقتصادی گسترده، عملاً ترجیح میدهد در برابر این بحران سکوت پیشه کند و به معامله با طرفهای قدرتمند ادامه دهد.
در چنین وضعیتی، اتحادیه اروپا نیز بهرغم ژستهای حقوق بشری و صلحطلبانهاش، نشان داده که توان، اراده یا صداقت لازم برای جلوگیری از یک جنگ منطقهای دیگر را ندارد. سکوت اروپا در برابر تهدیدات علنی اسرائیل، استمرار تحریمهای ظالمانه علیه مردم ایران، و بیتفاوتی نسبت به نقض فاحش حقوق بشر توسط متحدان غربی، گواهی روشن بر سیاست دوگانه و ریاکارانه آنان است.
در این میان، مردم ایران با هوشیاری تمام، ضمن محکوم کردن تجاوزگری و حمایت از صلح و آتشبس فوری، آمادگی دفاع از سرزمین خود را حفظ کرده اند. ایران نباید قربانی ماجراجوییهای قدرتهای خارجی شود و لازم است از هرگونه بهانه برای جنگطلبی اجتناب شود. در عین حال، جامعه جهانی باید به مسئولیت خود در جلوگیری از یک فاجعه انسانی دیگر، عمل کند و اقدامات قاطع برای مهار اسرائیل و آمریکا در پیش گیرد.
آتشبس، صلح، و گفتوگوی های منطقهای میتواند راه برونرفت از بحران باشد. ایران نیز با تکیه بر ملت مقاوم خود و با اجتناب از اتکا به متحدان غیر قابل اعتماد ، باید از موضع عقلانیت، از امنیت و صلح دفاع کند، بدون آنکه در برابر تجاوز تسلیم شود. اکنون زمان آن رسیده که نه با نگاه مذهبی، قومی یا ایدئولوژیک، بلکه از منظر انسانی، ملی و بینالمللی به دفاع از حق حیات ملتها در برابر ماشین جنگ بیاندیشیم.
تحریریه مجله ایرانی روابط بین الملل
